Preek van de week

Zondag 12 mei 2019. 4e zondag na Pasen 

 Mijn moeder werd 10 weken geleden op een zebrapad omvergereden door een bedrijfsbusje. Een voorbijganger verstijft van schrik, maar belt gelukkig wel snel 112. Een andere vrouw schiet gelukkig te hulp, probeert mijn moeder gerust te stellen en legt haar jas onder haar hoofd zodat ze wat makkelijker ligt. Ze blijft zich om haar bekommeren totdat mijn moeder met de ambulance naar het ziekenhuis wordt gebracht. De dag erna belde ze nog om te informeren hoe het met haar was gesteld.

 Twee voorbijgangers, ze reageren totaal anders op dezelfde situatie. Het verschil in hun reactie heeft te maken met hoe je je geroepen voelt om te handelen. De eerste passant heeft eigenlijk alleen anderen gewaarschuwd, gelukkig maar. De tweede passant zet zich daadwerkelijk in. Ze was met hoofd, hart en handen bezorgd om mijn moeder.

Op de vierde zondag van Pasen gaat het ieder jaar over de Goede Herder. Het gaat er om hoe je voor anderen zorgt. Het gaat om hoe mensen geroepen worden. Niet alleen roepingen voor het priesterschap of het religieuze leven, maar gewoon: geroepen worden voor wat je te doen staat. De samenleving wat leefbaarder maken, mensen met elkaar verzoenen. In het evangelie gaat het om schapen en hun herder. In die tijd kon je dagelijks schaapsherders met hun kudden zien rondtrekken. Een herder met een kudde staat voor een hele samenleving. Want gaat het ook vandaag niet om hoe mensen zorg hebben voor elkaar, hoe ze op elkaar betrokken blijven, hoe er geluisterd wordt naar elkaar? En daarin gaat het wel achteruit in deze tijd. Onze maatschappij staat voor grote veranderingen. We horen over bezuinigingen. Hoe luisteren we naar elkaar? Hoe verdelen we het geld zo eerlijk mogelijk? Hoe kunnen we het graaien terugdraaien? Blijven we aan de zijlijn staan zoals die 1e passant? Bellen we 112? Of laten we ons aanspreken en steken we zelf de handen uit de mouwen op de kleine plek waar wij leven?

Jezus wordt ons vandaag gepresenteerd als de Goede Herder, met hart voor zijn schapen. Hij luistert met de oren van God. En God luistert naar het bidden van zijn volk…Hij luistert met veel barmhartigheid naar zijn mensen. Jezus, de goede Herder luistert op diezelfde manier en weet zich gesterkt door God, zijn Vader. Als je luistert met de oren van God, met de oren van de Goede Herder, dan blijf je doorgaan, je blijft trouw. Anders had ook God allang zijn handen afgetrokken van zijn wereld, van ons. Als je zo luistert kun je bij iedere tegenslag ook weer opstaan. Ieder bottleneck kan een uitdaging worden. Ieder doods moment kan leven opleveren.

Er wordt voldoende geroepen, alleen luisteren we niet altijd even goed. We worden allemaal geroepen. Geroepen om te zorgen voor elkaar en ook om verantwoordelijk te worden voor elkaar. Mijn moeder had geluk dat er iemand was die zich om haar bekommerde. Ze had nadien geluk met de veel lieve mensen om haar heen die haar vertroetelden met een wandeling naar buiten, een pannetje soep, een worstenbroodje, een bezoekje, kaartje of telefoontje. Hartverwarmend. Kortom ze wist zich gesteund door vele lieve mensen die zich daartoe geroepen voelden. Je kunt je geroepen voelen voor een functie in het bestuur van een geloofsgemeenschap, of dat je intreedt in een abdij, of dat je de kerk wilt dienen.

Er worden voldoende appéls uitgezonden. Wie luistert? Wie schiet te hulp? Wie blijft ook wat langer verantwoordelijk? Amen