Preek van de week

We hebben het allemaal wel eens gehoord of zelf meegemaakt: dat iemand je niet wil zien. Het maakt mensen klein.

Vandaag horen we over Zacheus. Hij was klein van stuk, vertelt Lucas. Maar hij was vooral klein gemaakt, want mensen zagen hem niet staan, liepen hem voorbij. Hij was rijk geworden aan de tol die hij opeiste uit naam van de vijand, de Romeinse overheerser. Een verrader was hij, iemand die vuile handen had gemaakt en daarom door alle rechtgeaarde joden als onrein was bestempeld. Ze zagen hem niet staan. En hoewel hij schatrijk was, voelde hij zich arm, omdat hij werd gekleineerd.

Zacheus is in een boom geklommen om Jezus te kunnen zien. maar voordat hij Jezus ziet, ziet Jezus hem al. ‘Kom’, zegt Jezus, ‘bij jou wil Ik te gast zijn’. En Zacheus weet niet hoe vlug hij de boom moet uitkomen. Er is heel veel over hem gepraat, nu is er eindelijk eens iemand die met hem praat. Hij wordt gezien, hij wordt gehoord en daar groeit hij van. Daar wordt een kleine en gekleineerde mens groot van.

Natuurlijk wat die Zacheus doet, deugt niet. Maar Jezus ziet niet alleen het kwade, moor ook het goede in elke mens, ook in Zacheus. Die wil Jezus zien en waarom zou Jezus dan hem niet willen zien? sterker nog: bij hem wil hij te gast zijn. De brave mensen spreken er schande van: ‘hij gaat bij een zondaar naar binnen!. Dat kan helemaal niet, vinden ze.

Maar Jezus doet niet anders dan wat God ook doet. God ontfermt zich over allen hoorden we in de eerste lezing. Hij let niet op de zonden van de mensen. Hij ziet heus wel wat er fout is aan Zacheus, maar hij weet ook dat er veel goeds in hem steekt. Eindelijk iemand die daar oog voor heeft en Zacheus wordt er een ander mens van.

Jammer genoeg letten ook wij wel eens te veel op andermans gebreken. En omwille van die vervelende kanten mijden we sommigen en zetten we een muurtje tussen ons in. We zien hen niet staan. Ze kunnen van  ons de boom in. Als we ook eens de goede kanten van vervelende mensen zouden willen zien, zou dat veel klein gemaakte mensen doen groeien, en betere mensen doen worden. Een schouderklopje doet vaak meer goed dan een opgestoken vinger en een harde hand.

Op vakantie in Tenerife ontmoette ik een al wat oudere kleine mevrouw. Het was op een dansavond dat ik haar voor het eerst zag. En om eerlijk te zijn viel ze op door haar lelijkheid. Ja het spijt me dat ik het zo zeg. Ze wekte medelijden bij me op. Ze was daar de hele avond op de voor haar speciale manier alleen aan het dansen. Ik kwam haar die week verschillende keren tegen en ging haar later door andere ogen zien.  Het was een Belgische madam. En in de lift hoorde ik haar zeggen dat ze elke winter 3 weken in het hotel verbleef.  En ze zei: ‘Ik heb in de solden een mooi kleedje gekocht voor de cruise voor van de zomer’! Op de volgende avonden zag ik dat ze toch door verschillende mensen werd aangesproken en ze genoot daar zichtbaar van. Ja ook zij werd daar door de vaste gasten die haar inmiddels kenden, gezien en gehoord. ’s Ochtends ging ze stappen, of je zag haar jeu de boules spelen met andere gasten. Ik dacht zo slecht doet ze het toch niet die mevrouw. Weer later die week maakte ik een praatje met haar. En ze vertelde dat ze heel wat meegemaakt had in haar leven, door schade en schande was ze wijzer geworden. Ze kwam in een diepe put terecht. Maar op een gegeven moment kwam ze tot de conclusie dat ze blij mocht zijn met wat ze nog had en dat ze, ook al was ze alleen, iets van haar leven kon maken. Ze had een gedicht geschreven vol dankbaarheid naar onze lieve Heer toe. Uit de tekst bleek dat ze was gaan zien dat ook zij ondanks haar beperkingen er voor anderen kon zijn. Maar dat dat alleen kon door ook goed voor zichzelf te zijn.  Ze kon het gedicht zo opzeggen, maar jammer genoeg heb ik de tekst niet op papier aan haar gevraagd. Mijn aanvankelijke medelijden veranderde in bewondering. Geweldig dat ze toch zo van het leven was gaan genieten. Dus door met haar te praten ging ik haar door andere ogen zien. en ontdekte verrassende kanten van haar.

Ík ben, zegt Jezus, gekomen om te zoeken en te redden wat verloren is.

Heel wat verloren mensen zouden ermee gered zijn als wij zouden willen zoeken naar hun goede kant. Heel wat mensen zouden groeien, als we naar het voorbeeld van Jezus, hen zouden willen zien, en niet over, maar met hen zouden praten. Amen.