Woordje van de week

Dialoog

Onlangs las ik in de krant een brief van een lezer, die zijn diepe afkeur uitdrukte over de tegenwoordige “praatziekte” op TV.
Ik weet niet hoe U erover denkt, beste lezer, maar ook ik ben daarom gefrustreerd opgehouden naar al dit soort praatprogramma’s te kijken.
Wat is er toch met onze manier van praten aan de hand?
Volgens mij is er een overweldigende behoefte aan statements:
Iedere gespreksdeelnemer wil vooral zijn “punt” maken, wil koste wat het kost de ander vooral van zijn gelijk overtuigen.
Overtuigingen worden verkondigd en oordelen geveld…
“Als je praat, herhaal je alleen wat je zelf weet” zegt de Dalai Lama. “Als je luistert kun je misschien iets nieuws te weten komen.”
Luisteren is inderdaad de sleutel tot een dialoog, tot een echt gesprek. Een gesprek dat de weg opent tot ontmoeting.
De kunst van het luisteren begint daar waar we ophouden met onze mening te willen “scoren”. Pas als we gewild zijn zonder enige vooropgezette mening te luisteren, onze gesprekspartner dus niet als “object” maar als gelijke zien, wordt er ruimte geschapen. Pas dan worden dingen bespreekbaar die anders eeuwig ongezegd of ongehoord blijven.
Een gesprek waar we het inlevingsvermogen van de andere voelen, heeft een genezende werking.
“Al het echte leven is ontmoeting”, is een citaat van de filosoof Martin Buber.
Hij was overtuigd dat het menselijk bestaan wordt gekenmerkt door het echte ontmoeten van de ander wat een gevoel van aanwezigheid en wederkerigheid met zich brengt, in plaats van simpelweg anderen als middel te gebruiken om een doel te bereiken.


Gertie Verheijen