Woordje van de week

Uitdaging

Een witte wereld onder nul, en toen groen met  een aangename briesje. In een oogwenk  een totaal andere wereld. En zo gaat dat. In een oogwenk zitten we in een samenleving, gevangen door een virus, en in een oogwenk: virus-loos,  terrasje,  zonnetje, en een koud glas cola, of wijn of vul maar in. Wat leren we daarvan? We blijven hoe dan ook een speelbal van hogere machten. In dit geval, de natuur. En is het voorbij? Dan krabbelen we overeind, schudden het hoofd, krabbelen achter het oor, en gaan weer onze gang.

En toch vreemd, dan zoeken we de uitdaging weer.  We blijven als een Icarus, die denkt met wat bijenwas en een paar veertjes de zon te kunnen trotseren. Door de wolken, bevrijdt, naar boven. Ik heb ooit op de Olympus gestaan, waar de wolken over de bergrichels slaan, een andere dimensie. Mozes ging zijn berg op, en bleef daar, een aantal dagen, en kwam terug met stenen tafelen, 2, en daarop 10 woorden, die ons zelfs nu nog uitdagen. Hoe staan wij  tegenover die woorden? Vastentijd:  onthouding en bezinning. Misschien is het nu een goede tijd die woorden weer eens te proeven? Rond te laten gaan in onze mond? En wat zuigen we dan op? Wat proeven we dan?   

Hartelijke groet,

Antoine Geeris, pastor AiB